iKonekt
เปิดคอนโซล

กล่องจดหมายเดียว

แปดประตู ห้องเดียวเบื้องหลัง

ลูกค้าไม่สนใจหรอกว่าบริษัทของคุณชอบช่องทางไหน เขาใช้ช่องทางที่อยู่ใกล้มือที่สุดในวินาทีที่ตัดสินใจจะติดต่อ — และวินาทีนั้นมักไม่ใช่เวลาทำการ มักไม่ใช่บนเดสก์ท็อป และแทบไม่เคยเป็นแบบฟอร์มที่คุณใช้เวลาสามสัปดาห์ออกแบบ

รูปแบบที่มักเจอคือหนึ่งกล่องจดหมายต่อหนึ่งช่องทาง แชทอยู่ในแดชบอร์ดของวิดเจ็ต แบบฟอร์มเข้ามาทางอีเมล ส่งไปยังคนที่ตั้งแบบฟอร์มไว้ ซึ่งตอนนี้ย้ายไปทำงานตำแหน่งอื่นแล้ว สายโทรศัพท์อยู่ในโทรศัพท์ของใครสักคน ปุ่มติดต่อบนเว็บไซต์ส่งไปยังที่อยู่ที่ส่งต่อไปยังอีกที่อยู่ ไม่มีใครสร้างสิ่งนี้ขึ้นตั้งใจ มันค่อยๆ สะสมมา ราวกับโรงรถที่กองของทับกัน

ราคาที่แพ้ไม่ใช่การล็อกอินเพิ่มขึ้น แต่คือความจริงที่ว่า ไม่มีที่เดียวที่จะตอบคำถาม "วันนี้มีอะไรเข้ามา?" ได้ — และเมื่อไม่มีที่ไหนตอบได้ ทุกที่ก็กลายเป็นข้ออ้างที่ฟังดูผ่านได้ทั้งหมด

อะไรเข้ามา และหน้าตาเป็นอย่างไรเมื่อมันเข้ามา

ทุกช่องทางด้านล่างนี้ให้ผลลัพธ์เดียวกัน: ข้อมูลผู้ติดต่อที่มีแหล่งที่มาบันทึกไว้ มีผู้รับผิดชอบ และมีหัวข้อสนทนาที่เริ่มต้นจากคำแรกที่ลูกค้าพูด ไม่ใช่สำเนาอีเมล ไม่ใช่การแจ้งเตือน แต่เป็นบันทึกที่มีผู้รับผิดชอบอยู่แล้วในทันที

แชทบอท

ตอบส่วนที่ง่ายให้เอง และส่งต่อส่วนที่เหลือพร้อมบริบทการสนทนา บอทไม่ได้พยายามเป็นมนุษย์ แต่พยายามไม่ให้มนุษย์ต้องรอจันทร์

แชทสด

วิดเจ็ตตัวเดิมแต่มีพนักงานขายอยู่เบื้องหลัง พิมพ์ตอบลงในหัวข้อสนทนาเดียวกัน ลูกค้าจะไม่รู้เลยว่ามีการส่งต่อเกิดขึ้น ซึ่งก็คือจุดประสงค์ของมัน

แบบฟอร์มติดต่อ

ข้อมูลที่ส่งกลายเป็นลีดตั้งแต่ moment ที่กดส่ง ไม่ใช่ตอนที่ถูกอ่าน สองเวลานี้ไม่เหมือนกัน และช่องว่างระหว่างกันคือที่ที่ดีลเงียบหายไป

วิดเจ็ตติดต่อกลับ

ปุ่มเดียว ใช้ได้ทุกหน้า ทุกเว็บไซต์ในกลุ่ม สำหรับผู้เข้าชมที่ตัดสินใจแล้วแต่ยังหาหน้าติดต่อของคุณไม่เจอ

ขอโทรกลับ

ลูกค้าขอให้โทรกลับ งานจะเข้ามาเป็นงานที่มีผู้รับผิดชอบและเวลากำหนดไว้ ไม่ใช่แค่ความรู้สึกของใครสักคนเรื่องช่วงบ่าย

อีเมล

แนบไว้กับข้อมูลผู้ติดต่อที่เกี่ยวข้อง ไม่ได้หลุดไปอยู่ในกล่องจดหมายส่วนตัว ที่ซึ่งมันจะกลายเป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล และในที่สุดก็กลายเป็นสิ่งที่ต้องขุดหา

โทรศัพท์

บันทึกไว้กับลูกค้าพร้อมโน้ตที่พนักงานขายเขียนหลังจบสาย — สองนาทีนั้นคือสิ่งที่ตัดสินว่าสายครั้งหน้าจะเริ่มอย่างต่อเนื่องหรือเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น

ออฟไลน์ & QR

ใบปลิว ประตูรถตู้ ป้ายประชุม โปสเตอร์ในลิฟต์ แต่ละชิ้นมีรหัสแหล่งที่มาเป็นของตัวเอง เมื่อจบไตรมาสคุณจะรู้ว่าชิ้นไหนคุ้มค่ากระดาษที่จ่ายไป

แหล่งที่มาไม่ใช่ของแถม

ทุกการเข้ามาจะแนบแหล่งที่มามาด้วยถาวร ละเอียดถึงระดับใบปลิวแต่ละใบ ไม่ใช่แค่ "ออฟไลน์" นี่คือฟีเจอร์เงียบ ๆ ที่คุ้มค่าตัวเอง เพราะมันเปลี่ยนข้อโต้แย้งทางการตลาดให้เป็นตัวเลข

หนึ่งไตรมาสต่อมา คำถามว่า "งานแฟร์ได้ผลไหม" จะมีคำตอบที่มีตัวเลขกำกับ "ควรเก็บแชทบอทไว้ไหม" ก็เช่นกัน — และบางครั้งคำตอบคือสิ่งที่ไม่มีใครในห้องอยากได้ยิน ซึ่งนั่นแหละคือเวลาที่การมีตัวเลขสำคัญที่สุด

คำทำนายแบบฟรี ๆ: ช่องทางที่ทีมของคุณภูมิใจที่สุด จะไม่ใช่ช่องทางที่สร้างงานที่ปิดได้จริงมากที่สุด เกือบจะไม่มีทางเป็นช่องทางเดียวกัน เราบอกล่วงหน้าแบบนี้ เพื่อว่าเมื่อมันเกิดขึ้น มันจะถูกมองว่าเป็นกฎธรรมชาติ ไม่ใช่การกล่าวหา

วันนี้รายการเข้าใหม่ 14 รายการ
  • 1แชทบอทหกรายการ ตอบสี่รายการด้วยตัวเอง ส่งต่อพนักงานขายสองรายการพร้อมบริบทการสนทนา
  • 2แบบฟอร์มสี่รายการ มอบหมายตามเขตพื้นที่ สองรายการมีการตอบกลับในหัวข้อสนทนาแล้ว
  • 3ขอโทรกลับสองรายการ ทั้งคู่เป็นงานที่มีชื่อผู้รับผิดชอบกำกับและมีเวลาระบุไว้
  • 4QR — ใบปลิวฤดูใบไม้ผลิสองรายการ ซึ่งมากกว่าใบปลิวสามใบก่อนหน้านี้รวมกันอีกสองรายการ

ยังไม่ได้มอบหมาย: ไม่มีรายการเก่าสุดที่ยังไม่ตอบ: 41 นาที

คำถามที่ลำบากใจเรื่องแชทบอท

ทุกคนถามเรื่องนี้ งั้นตอบตรง ๆ เลย: บอทมีไว้เพื่อทำให้ 90 วินาทีแรกมีประโยชน์ ไม่ใช่เพื่อแทนใคร มันตอบเฉพาะสิ่งที่ตอบได้จริง ๆ — เวลาเปิดทำการ ครอบคลุมรหัสไปรษณีย์หรือไม่ มีเสาร์หรือไม่ — และทันทีที่คำถามมีเงินหรือการตัดสินใจเข้ามาเกี่ยวข้อง มนุษย์จะเป็นเจ้าของหัวข้อสนทนา

สิ่งที่มันไม่ทำเด็ดขาดคือการแสร้ง มันไม่เดาราคาขึ้นมาเอง และไม่ทำให้ลูกค้ารอเปล่า ๆ ด้วยคำตอบไร้สาระที่ฟังดูเป็นมิตรขณะที่คิวยังยาว ถ้าช่วยไม่ได้ มันจะบอกตรง ๆ แล้วถอยออกไป ซึ่งมากกว่าที่ซอฟต์แวร์บางตัวในหมวดนี้ทำได้

“เรามีกล่องข้อความเข้าอยู่แล้ว จริง ๆ มีหลายกล่องด้วย”

นั่นแหละคือปัญหา พูดออกมาตรง ๆ ก็แบบนี้เอง

แปดประตูไม่เป็นไร แต่แปดห้องอยู่ข้างหลังมันไม่ได้ — นั่นคือเหตุผลที่บทสนทนาตีสองยามกลางคืนถูกค้นพบในวันพฤหัส โดยคนที่กำลังหาอย่างอื่นอยู่

สิ่งที่เกิดขึ้นทันทีที่ข้อมูลมาถึง →