Mòżlëwòscë
Ten sam system, sztérë całowno różnë wtòrkí
CRM je tak ciekawé, jak ciekawé je dzeń, chtërny zmieniô. Tak, że zamiast dalszi lëstë mòżlëwòscy, tu je to, co iKonekt robi z zwëknym robòczym tidzéniem — pòsôrtowané wedle kształtu firmë, chtërna gò mô.
Zespòłë sprzedôwë
Kùlkach lëdzy, jeden pipeline, i pònidzelkowé zéjscé, gdze pëtaniém je, co stã sã z zaptanim — nie, czî kòs gò wògólé wiôdł. Przëpôdzajniące robi niemôc milczenié wëzdrzecnym.
Biznesë ùsługòwé
Gdë produkt je òsoba, co przëchôdô w ùmówionym cząs, rezerwacëjô je ùmòwą. Termin, przëpòmniéńk, płatnosc i faktura na jednym zapisie — a pies je zanotowóny.
Grëpë i wiélé marków
Dwë firmy, piãc firmów, jedna instalacëjô. Granica, którą baza dëtów trzimie, tak że nikt nie mùszi òbiecëwac, że to bëdë pamiãtóné.
Już w rodzinie
Jeżlë ùżiwôsz dash-b, castomo abò clickSomo, logowanié je to samé — a klient przestaje bëc òsmë òsóbnym zapisem klienta z tim samym nôzwiskã.
Wspólné dlô wszëtczich czterëch
Szesc rzeczów, chtërné przestają bëc czyimò dzejanim
Jakòkolwiek je twòjô firma, to są òbcëągi, chtërné cëchò znikają — nie dlô tegò, że robot wzął je na sã, ale dlô tegò, że ùstôw już ich nie wëtwôrzą.
Sprôwdzanié czterëch skrzinków pòctë
Jest jedna. Je to samô dlô wszëtczich. Òsmë òstné drzwi nadal są; one tylko wszëtczé òtwiérają sã do ni.
Rozstrzëganié, czyjô to je sprawa
Rozstrzëgniãté przë przëjścù, przez regã, chtërno twòjô team napisôł rôz. Zmiana przëdzélëniô je mòżlëwô i je zapisanô.
Pëtanié kòlegã, co òbiecôł
Wątek to trzimie, w tim równak rozmòwa telefonicznô, w tim notatkã ò psie. Przëdanié sprawów przestaje bëc rozmòwą.
Przepisywanié adresu
Rôz, przez klienta, na pòczątkù. Wërozk, rezerwacëjô, płatnosc i faktura czëtają ten sam zapis.
Kłótniô ò marketingù
Każdé przëjścé mòcë swòjé zdrzódło, aż do pòjedińczégò flajera. Kłótniô stôwô sã aritmetiką, a ta je krótszô.
Zastanawianié sã, kto mòże co widzec
Sprzedôwczë widzą klientów swòjé firmë. Prywatné notatkë nigdë nie dôdają sã do òdpòwiedczi dlô klienta. Òbé je wëmùszóné, nie ùmówioné.
A jedna rzecz, chtërna stôwô sã czyimò dzejanim
Szczeré òstrzéżenié: gdë nic już nie ginie, lëczbë stôwają sã szczeré. Team, chtërny zamëkôł jednôdzescë ùmów mjesiąc z „kòl trzëdzescë zëmów, chëba”, òdkrëwô, że bëło czterdzescë jeden zëmów, i rozmòwa sã zmienia — zwëkòwò na lëpszi, czasã nieprzëjemno, zawsze pòżëteczniéj niż pòtemù.
Każdô firma, chtërnomë òbserwowalismë przez to, mò tã samą pierszą tidzéń. Reakcëjô nie je „pòzdrzë, jak wiele sprzawów”. Je ni cëchò „…jak dłëgò to sã dzejô?”
Pòtemù przëchôdô drëgô tidzéń, chtërna je naszą nôlëpszą. Wtedy kòs wëmëkô, chtërny kanał naprawdę wëtwôrzą robòtã, pòwiôdô to wszëtczim i je całownie w zlëchù przez kòl czterë dni, aż zëmka zdrzódłowich dëtów sã ùstôwi. To je obrzãd przéjścia. Pòzwôl, że sã dzejô.
Wëbierzë kształt, chtërny wëzdrzë jak ti.
Czterë stronë, kążdô napisónô dlô jinégò robòczégò tidzéniô. Żôdnô nie je dłëgszô jak kawa.